zaterdag 17 december 2016

Emoties

Het is bijzonder wat emoties met je kunnen doen.

Erik Braal, coach van Donar, nam in de slotfase van de wedstrijd Donar vs Enisey een time-out. De stand in de wedstrijd was 76 - 84. Tevens de eindstand.

Het was de bedoeling om in de laatste 8 seconden van de wedstrijd nog een goede schotoptie te "krijgen" en zo de achterstand nog met 3 punten te verkleinen.

Tactisch gezien heel begrijpelijk. Een juiste beslissing van de coach. Of de aanval die hij wilde spelen tactisch een goede actie was weet ik niet. Op zich kreeg Lance Jeter een goede kans, helaas trof hij geen doel.

Wat was ik bijna een jaar eerder (wedstrijd Donar vs Den Bosch) boos toen diezelfde coach bij een achterstand van 10 punten een time-out nam in de slotfase van de wedstrijd. Tactisch gezien was ook dát een logische daad.

Waarom toen woede en later rust + goede hoop?

In de wedstrijd tegen Den Bosch, destijds, speelde Donar ...

  • tegen een tegenstander die kwalitatief niet als beter ingeschat hoefde te worden 
  • de gehele wedstrijd ontzettend slap 
  • aanvallend én verdedigend een belachelijk slechte wedstrijd 
  • absoluut niet als team
Tegen Enisey speelde Donar ook een slechte wedstrijd maar was de inzet prima, en speelde de ploeg wél als team. Daarbij mogen de tegenstanders (de ploeg uit Siberië) worden ingeschat als een top 8 ploeg van de eerste twee rondes van het Europe cuptoernooi. Daar waar ik Donar inschat als een van de nummers 3 of 4 van de zes poules in de tweede ronde. 

In de wedstrijd tegen Den Bosch floot ik niet. Wel stond ik te vloeken en tieren, en ben ik weggelopen. De laatste aanval heb ik dus niet gezien. 

Tegen Enisey heb ik in de laatste seconden nog "Kom op Donar!" geschreeuwd. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen