vrijdag 3 mei 2013

Season on the brink

Sommige basketballfans zullen de titel van deze blog kennen als titel van een biografie over Bobby Knight. De voormalige coach van Indiana university.

Na de wedstrijd van vanavond, game 2 in de halve finaleserie, is het voor DONAR echt do-or-die. Helaas speelde de ploeg vanavond ogenschijnlijk te weinig met die instelling! Leiden was heer en meester in de rebounding én in verdedigend opzicht.

Daarbij speelden de Leidenaren tactisch slimmer (ze zochten meer naar schoten die theoretisch gezien een hoger slagingspercentage bieden en ze lokten de fouten beter uit). Ja, de fouten waren discutabel, maar dat is zo vaak het geval. En, beide ploegen hadden dan voordeel, dan nadeel van beslissingen.

Hiervoor feliciteer ik de Leidse fans. Wat enkele Leidse fans allerminst siert, en dat neem ik ze kwalijk, was hun gedrag richting enkele fans van DONAR: enkele leden van het G-team van BVG (basketballvereniging Groningen) en tevens trouwe fans van DONAR werden uitgescholden. Ik ga de bewoording hier niet noemen, als ik verklaar dat de slachtoffers het down-syndroom hebben, dan weten de meeste lezers vermoedelijk wel wat er gezegd is.

Als je de woede over dit gedrag ook nog eens afdoet als belachelijk gezeik, want het is immers sport, dan heb je jezelf en de sport geen goede dienst bewezen! Dat de security probeerde om de DONAR-fans te kalmeren, okay. Maar ... waarom niets gedaan aan de beledigingen? Want, dit ging door. Een van de slachtoffers zat te huilen op zijn stoel. Dit was niet omdat zijn helden op achterstand waren gezet in de wedstrijd.

De fans uit Leiden werden aangesproken door een medewerker van de beveiliging die achter de reclameborden stond, vermoedelijk dat zij niet op het veld mochten komen. Maar ... buiten het veld (wel in de hal) ontstond een verbale ruzie tussen fans uit beide kampen. Dan kan je, zeker als Leidenaar, stellen dat het tactvoller was geweest van de DONAR-fans om zich niet te laten provoceren, en de confrontatie te mijden, maar ... de schuld ligt in mijn ogen toch echt bij de personen die het nodig vonden om zo persoonlijk DONAR-fans verbaal aan te vallen en te kwetsen.

De spreekkoren van enkele DONAR-fans (over vermeende seksuele geaardheid en een verkeersongeluk van een speler) vielen in vergelijking met de uitlatingen over de downies mijns inziens te betitelen als ludiek, en veel minder als kwetsend.

Over de wedstrijd zelf nog het volgende:

* moeizame, trage, voorspelbare aanvallen. Weinig variatie in de plays, en wat is de gedachte er achter? De ploeg gokt veel te veel op het schot van afstand (driepunter).
* turnovers (ook in game 2 minder qua aantal dan Leiden) doen de ploeg veel pijn. Daar waar de turnovers van Leiden plaatsvinden in de bucket, daar gebeuren die van DONAR rond de middencirkel. Zo krijgen we dan eenvoudige breaks tegen. (Die we ook nog proberen te stoppen middels onsportieve fouten.)
* slechte verdediging. Dat begint al buiten de driepuntscirkel. Zo vaak weet de point-guard van de tegenpartij een penetratie te doen door het midden. Vervolgens passt hij de bal naar buiten op speelt hem af naar een ploeggenoot die insnijdt (bijvoorbeeld over de baseline). Met een score tot gevolg.
* te weinig defensieve rebounds (een speler van Leiden (bijv. Hilliman) weet in 1 aanval tot 2 of soms 3x toe de aanvalsrebound te pakken.
* domme persoonlijke fouten. Veel ook. Waarmee je gewoon punten cadeau doet.
* je laten provoceren. De spelers van Leiden wisten goed de fouten uit te lokken, terwijl de eerste actie door hen werd gedaan. (Maar ja, dat zagen de scheidsrechters niet.)

Bij rust was de stand 28 - 27. In het derde kwart was er nog een voorsprong van 5 punten, maar DONAR/Flames wist het gat niet te vergroten. Waarom? Zoals zo vaak: domme aanvallen aan de ene kant en slecht verdedigen (en rebounden) aan de andere kant.

De overtuiging bij Leiden werd pijnlijk duidelijk toen, met 1 seconde op de schotklok, de bal vanuit de inworp tegen de rug van een DONAR-speler werd gegooid, werd gevangen door de speler die de bal had ingenomen ... met een score tot gevolg.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen