donderdag 13 december 2012

Don't hate the ref, hate the game!

Ik heb het natuurlijk niet over de basketballsport zelf. Ik ben een basketballfanaat! Niet alleen een liefhebber.

Dit stuk gaat, zoals je misschien wel verwacht, over waarom scheidsrechters niet de enige personen zijn die je slechte arbitrage moet verwijten. Toelichting: ik heb vaak geroepen dat scheidsrechters mijns inziens in hun goed verwarmde middenklasser naar een wedstrijd rijden (soms carpool) en dan tijdens de rit bedenken hoe zij de wedstrijd kunnen beïnvloeden (en dan heb ik het niet over leiden, over in de hand houden).

Dit gevoel heb ik nog steeds. Maar ik voeg er wel aan toe dat ik denk dat zij dit doen in opdracht van de bond. Die waarschijnlijk onder druk staan van sponsoren, spelersmakelaars (sneakerpimps (pimp = pooier)) etc. Bobo's die geld willen verdienen aan uitslagen. Om die reden zou het een slechte zaak zijn als de competitie gesponsord wordt door een organisatie die gokken faciliteert.

Er gaan, zo is mijn gevoel, veel 'politieke' spelletjes schuil achter de wedstrijden. Het zal altijd zo blijven. Hoeveel je ook vergadert, hoe hoog een boete ook zal zijn. Personen die zoiets doen gokken er op niet betrapt te worden. Mensen zijn van nature slecht, dat blijft zo. Daar zijn we mens voor.

Tobsport (de spelfout is opzettelijk gemaakt) is oneerlijk. Niet alleen omdat, wat vaker wordt gesteld de een meer talent heeft dan de ander of omdat de een kan trainen onder betere omstandigheden (meer geld) dan de ander. Nee, het is oneerlijk omdat het niet puur een strijd is om wie de beste is.

Complot-theorie? Ja. Bewijsbaar? Moeilijk tot niet. Ik wil er alleen maar de scheidsrechters mee verdedigen. Dat zij (on)gewild slaafjes zijn van een corruptsysteem. Waarom zij dan toch protesteren over declaraties? Omdat zij hun werkzaamheden niet voor niets willen doen. Terecht!

Als scheidsrechters niet meer te financieren zijn, dan is de competitie failliet. Hoe slecht scheidsrechters ook zijn, hoe onbetrouwbaar ze ook lijken, je hebt ze wel nodig om wedstrijden te laten spelen. Hoe frustrerend het ook is om er naar te kijken omdat zo'n clown weer eens de show wil stelen. De lachers krijgen ze zelden op hun hand maar het lijken me personen die denken: negatieve aandacht is ook aandacht. En aandacht eis ik op.

Voor persoontjes die denken: kraak je nu als basketballfanaat de basketballsport af?! Nee, dit speelt bij ieder spel, bij iedere sport. Het is een criterium in complexe vorm. (Criterium ook wel kermiskoers genoemd, het rondje rond de kerk. In een periode van 3 a 4 weken na de Tour de France rijden wielrenners door een dorpje, laten zich toejuichen en fotograferen, pakken snel enkele tien duizenden euro's en keren huiswaarts. In een Ferrari. Dit soort wedstrijdjes zijn toneelstukjes. In de kleedkamer hangt de uitslag nog voor de renners zijn begonnen met hun warming-up.

Wielrenners overleggen tijdens een koers wie mag winnen. Dat is algemeen bekend. Misschien ook niet eerlijk maar camera met microfoon zitten er bijna met de neus boven op. Het gekonkel wat niet zichtbaar is voor het 'boze oog', dat is veel oneerlijker. De gevolgen daarvan zijn denk ik veel gevaarlijker.

Of we moeten stoppen met tobsport? Wel nee, show must go on!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten