maandag 4 mei 2015

Game 2

Morgenavond, 5 mei 2015, de tweede wedstrijd in de halve finale van de play-offs seizoen 2014/2015: Leiden vs Donar. In het geval van deze wedstrijd, die wordt gespeeld in Groningen, Donar vs Leiden.


De stand in deze serie is op dit moment, na een wedstrijd, 1 - 0. Leiden, dat het theoretische thuisvoordeel heeft, staat op voorsprong.


Vorig seizoen, toen de halve finale volgens een best-of-5 systeem ging (en deze serie uiteindelijk 5 wedstrijden in beslag nam), stond Leiden na twee wedstrijden (eerste wedstrijd in Groningen, tweede wedstrijd in Leiden) met 2 - 0 voor.


Het is morgen aan Donar om een min of meer bevrijdende overwinning te boeken. Een 1 - 1 stand vormt een betere uitgangspositie op de finale dan een 2 - 0. Zoals de geschiedenis bewijst kun je van een 2 - 0 achterstand terugkomen tot 3 - 2 maar ... je wilt niet op een achterstand van 2 - 0 komen.


Vooral niet als je wedstrijd 3 in de serie niet thuis speelt maar uit. Want ook al kan je tegenstander thuis verliezen, de kans om uit te winnen is psychologisch kleiner dan een zege in een thuiswedstrijd. Zeker bij een achterstand in een serie.


Nou heeft Donar op zaterdag 2 mei de overwinning laten liggen. We gaven aanvallende rebounds en open schoten (slechte verdediging) cadeau. Dit probleem qua rebounding werd mede (in mijn ogen wél voor een groot deel) veroorzaakt door het gemis aan Thomas Koenis. De Nederlandse center was door coach Ivica Skelin gewisseld. In zijn plaats mocht Ross Bekkering (die zijn eerste wedstrijd speelde na ruim een maand afwezigheid vanwege een blessure (gebroken middenhandsbeentje)) spelen. Skelin had ingeschat dat het atletisch vermogen van Bekkering (ondanks dat die op 4 P's stond tegenover 2 voor Koenis) meer voordeel zou opleveren. Helaas bleek het tegendeel waar.


Bekkering had veel moeite met het controleren van de bal (ballhandling). Of dat te wijten is aan de blessure die hij heeft gehad, weet ik niet. Maar prettig was het in deze wedstrijd niet. Toch is het goed om Bekkering speeltijd te geven. Als hij in korte tijd zijn topvorm weet te bereiken is hij een waardevolle schakel. Waar je in de play-offs veel profijt van kunt hebben.


De luxe om Ross Bekkering op de 4 (in plaats van de 5) te kunnen zetten, en daarmee Mark Sanchez op 3 (in plaats van de 4) zorgt voor een fysiek overwicht (qua lengte) op de 3 en de 4. Qua snelheid / beweeglijkheid ligt dat wat anders. Wil je kiezen voor beweeglijkheid dán zou ik, gezien de huidige selectie (en wie daarvan beschikbaar is) kiezen voor Mladenovic (op de 3) en Clark (op de 4).


Enigszins merkwaardig wellicht omdat Stefan Mladenovic toch als een guard wordt gezien. Hij kan echter wel op de 3 spelen (die positie had hij bij Magixx (Wijchen) en in oranje (2013) ook).


Let 's go Donar!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten